Doświadczenie to podstawa – słyszymy niemal na każdej rozmowie kwalifikacyjnej. Przedmiotem żartów stały się już sytuacje, gdy pracodawca wymaga dziesięciu lat doświadczenia zaraz po ukończeniu szkoły. Czy zatem opieka nad osobami starszymi w Niemczech rządzi się tymi samymi prawami? Czy opiekunka, która wyjeżdża za granicę, musi mieć doświadczenie zawodowe i odpowiednie kwalifikacje? Dziś przyjrzymy się temu zagadnieniu i wspólnie obalimy kilka mitów dotyczących pracy w opiece seniora. Zapraszamy do lektury!
Kto może pracować w opiece, czyli wykształcenie i predyspozycje
Każdy, kto ma w planach wyjazd do pracy w niemieckiej opiece, może odetchnąć z ulgą: w zawodzie opiekuna seniora mogą pracować niemal wszyscy. I choć według obiegowej opinii jest to stanowisko dla osób z wykształceniem medycznym, rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Opiekunami zostają ludzie młodsi i starsi, kobiety i mężczyźni, a także ci, którzy chcą zmienić swoją ścieżkę zawodową. Wielu z nich posiada wykształcenie niezwiązane bezpośrednio z opieką: ekonomiczne, humanistyczne czy techniczne. Wśród opiekunów zdarzają się oczywiście osoby po studiach, szkołach lub kursach medycznych – ale ich ukończenie nie jest konieczne.
Niemieccy pracodawcy często bardziej cenią praktyczne umiejętności i właściwe podejście do pracy, niż dyplomy. Zdarza się tak najczęściej na prostszych zleceniach, gdzie podopieczny jest w miarę samodzielny. Natomiast przy bardziej wymagających przypadkach, jak opieka nad osobą leżącą czy cierpiącą na zaawansowaną demencję, konkretna wiedza bywa dużym atutem. Nie jest ona jednak obligatoryjna. Kluczowe znaczenie ma osobowość oraz gotowość do niesienia pomocy. Opiekunka powinna być cierpliwa, empatyczna i odpowiedzialna, umieć radzić sobie w trudnych sytuacjach i efektywnie organizować dzień pracy.
Opieka nad osobami starszymi: praca bez doświadczenia
Czy zatem można pracować w opiece bez kierunkowego wykształcenia? Jak najbardziej. Wiele osób rozpoczyna karierę w tej branży, nie mając teoretycznej wiedzy medycznej i opiekuńczej. Jesteś w takiej sytuacji? Nie martw się. Dobre agencje oferują opiekunkom szkolenia wprowadzające. Zdobędziesz na nich podstawowe informacje i z sukcesem przygotujesz się do pierwszego wyjazdu. Brak wykształcenia nie przekreśla więc szans na zatrudnienie – szczególnie jeśli wykażesz chęć do nauki i zaangażowanie. Na szteli będzie się liczyć głównie to, jak radzisz sobie z codziennymi obowiązkami. I tutaj przechodzimy do głównego punktu artykułu, czyli do doświadczenia.
Doświadczenie w opiece jest ważne. Jak bardzo – zależy od konkretnego zlecenia. W przypadku „lekkich” ofert, gdzie podopieczny potrzebuje głównie towarzystwa, pomocy w domu czy przypominania o lekach, nie zawsze bywa potrzebne. Gdy jednak w grę wchodzi bardziej wymagające stanowisko, sytuacja się zmienia. Opieka nad osobami starszymi leżącymi, wymagającymi transferu czy cierpiącymi na choroby neurologiczne często wymaga już wcześniejszej praktyki. Rodziny szukają więc opiekunki, która wie, jak bezpiecznie podnosić seniora i jak reagować w nagłych sytuacjach. Warto jednak wiedzieć, że pod frazą „szukamy doświadczonej opiekunki” wcale nie musi się kryć znaczenie „nie przyjmiemy nikogo poza wykształconym medykiem lub pielęgniarką z 20-letnim stażem”. Doświadczenie opiekuńcze to nie tylko praca w zawodzie. To także opieka nad starszym lub chorym członkiem rodziny, wolontariat w szpitalu czy domu seniora. Każdy taki wpis w CV jest traktowany jako cenna wiedza praktyczna, która zaprocentuje na szteli.
Jak zdobywać i poszerzać doświadczenie w opiece?
Do wykonywania zawodu opiekunki seniora nie wystarczy wiedza teoretyczna. Konieczne jest stopniowe zdobywanie doświadczenia – na początku na prostszych zleceniach, gdzie zakres obowiązków jest mniej rozbudowany. Początkujące opiekunki to najczęściej towarzyszki dnia codziennego. Pomagają seniorowi prowadzić dom, spędzają z nim wolny czas, przygotowują posiłki i przypominają o lekach. Wyjazdy na łatwe sztele pozwalają oswoić się ze specyfiką pracy, nauczyć organizacji dnia oraz zbudować pewność siebie. Dużą rolę odgrywają tu agencje opiekuńcze, które kierują nowicjuszy na odpowiednie zlecenia. Dodatkowo oferują szkolenia branżowe, udostępniają materiały edukacyjne i proponują konsultacje ze specjalistami, np. ratownikami medycznymi czy pielęgniarkami. Firmy upewniają się też, że w razie trudności opiekunka nie zostanie bez pomocy. Robią to przede wszystkim poprzez odpowiednie dopasowanie zlecenia, ale też dowiadują się, czy do domu podopiecznego przychodzi Pflegedienst, czy rodzina jest na miejscu i czy wspiera opiekunkę. Każdy kolejny wyjazd sprawia, że wiedza praktyczna opiekunki się rozszerza. Powoli uczy się radzenia sobie w trudniejszych sytuacjach, poznaje różne schorzenia i potrzeby seniorów. W ten sposób buduje swoje doświadczenie, co pozwala jej wybierać spośród coraz bardziej atrakcyjnych ofert.
Opieka nad osobami starszymi – rady dla początkujących
Zastanawiasz się nad podjęciem pierwszego zlecenia? A może już wybrałaś swoją sztelę i czekasz na wyjazd? Trudno nie obawiać się nieznanego, ale tutaj brak strachu jest pierwszym krokiem do sukcesu. Wykorzystaj czas na wyciszenie i na podjęcie kroków, które pozwolą Ci pewniej wejść w branżę opiekuńczą. Podstawą jest wybór sprawdzonej, legalnie działającej agencji, a także mniej wymagającego zlecenia na początek. Dzięki temu spokojnie wdrożysz się w nowe obowiązki. Bądź też nastawiona na naukę i rozwój. Zadawaj pytania, szukaj informacji i pozostawaj otwarta na nowe doświadczenia. Opiekunka, która stale rozwija swoje umiejętności i zdobywa certyfikaty, może liczyć na lepsze oferty pracy, wyższe wynagrodzenie oraz większy wybór zleceń.
Dla wielu opiekunek praca ta jest swoistą misją. Czerpią one radość i spełnienie z pomocy drugiemu człowiekowi, chcą czynić jego życie łatwiejszym. Takie nastawienie pomaga od początku budować ciepłą, przyjacielską relację z podopiecznym. Do tego niepotrzebne jest wykształcenie i doświadczenie, lecz zwykła ludzka życzliwość.